De Clown (3) oefening

19-01-2013 21:00

DE CLOWN (3)

 

 

Dit is Suzannes tweede bijdrage.

 

 

OEFENING

 

Uit mijn dagelijks meditatieschrift : “elke weerstand was weg, ik kan mij niet herinneren dat ik nog één flard van gedachte verspild heb aan de twijfel die mij op de heenweg overvallen had en dooreen schudde. Zelfs de balspelletjes zijn ongeacht het resultaat een bron van plezier om het spel alleen.”

 

Tussen de oefeningen door wordt nadrukkelijk erop gewezen dat de clown voortdurend oogcontact met het publiek moet houden, waardoor:

- maximaal getoond kan worden wat je wilt overbrengen;

- ervaart wat er bij hen gebeurt;

- geen risico loopt in de eigen belevings- en gedachtewereld te vervallen.

Hierin ervaar ik veel weerklank; het sluit naadloos aan bij het door de Boeddhisten zo gekoesterde thema van aandacht. Wanneer ik geen aandacht heb, zie of hoor ik wel, maar zie en hoor niets, ik ben in gedachten, met mijzelf bezig, niet bij de les.

 

Dan volgt de oefening van het lachen, lachen en nog eens lachen, in crescendo tot aan het onzinnige is de opdracht, ieder om de beurt. Als het mijn beurt is ben ik wel een beetje gespannen, maar opeens, ik heb geen enkel idee over het hoe en waarom, elke gedachte, elk idee, gevoel van ik is weggevallen, er is alleen maar het lachen, lachen en lachen......steeds uitbundiger..... 'to the nonsense'......en dan valt er een volledige stilte en verstilling van mijn lichaam alsof ik ontwaak en langzaam bewust word van mijzelf......... in verbazing over wat plaats gevonden heeft!

Zowel voor mijzelf als de lesgever – die vraagt of het bedacht was – is het een overrompelende act.

 

Het geschenk van deze ervaring – weerstand, overgave, volmaaktheid handeling -

blijkt buitengewoon bepalend geweest te zijn voor mijn later optreden als clown, maar evenzeer voor mijn totale mens- zijn.

 

Suzanne

 

DE CLOWN (3) Oefening.pdf (45,5 kB)