DE CLOWN (6) Poppenspel

26-02-2013 14:52

DE CLOWN ( 6 ) Poppenspel

 

 

Dit is het vijfde verslag van Suzannes ervaringen als clown.

 

 

 

POPPENSPEL......EN LATER

 

Ik heb geaarzeld of ik deze ervaring zou mededelen, het is moeilijk zich dit concreet voor te stellen, haast surrealistisch. Maar omdat het in relatie staat met het voorgaande als ook een latere, meer concrete ervaring vind ik het juist een volledig beeld te geven. Dit neemt niet weg dat deze ervaring ook voor mij nauwelijks te bevatten is.

 

Met een aantal clowns treden wij op tijdens een meerdaags evenement waarbij ook randanimatie voorzien is, waaronder een snoozle tent. Hierin zal speciaal voor de clowns een woordeloos sprookje van 'de ijskoningin' worden opgevoerd door middel van poppen, muziek en geluid, geuren. Ik vraag mij af waarom ik hier in hemelsnaam bij moet zijn, het interesseert mij nauwelijks, ja komt mij zelfs als enigszins kinderlijk over dat gesnoozle met poppen. Maar ik wil ook geen spelbreker zijn, laat maar gebeuren, zie maar, en schuifel mee naar binnen . Het woordeloos verhaaltje, dat ik behoudens de naam niet ken, wordt gebracht en ik neem zonder enig commentaar waar wat er allemaal gebeurt. Dan neemt de vrouw een lappenpop en gaat een voor een de kleine kring van clowns rond, stilaan zie ik de pop naderen, maar het is alsof elk denken gestopt is als de pop mij bereikt, halt houdt.........in een onweerstaanbare drang buig ik mij voorover om de pop te omhelzen..... Ja ik begraaf mij als het ware in de pop en ervaar een immens gevoel van geborgenheid!!!! Tranen, door de intensiteit van dit gevoelen opgewekt, vloeien.....Met niets anders kan ik eerst maar achteraf dit gevoel definiëren dan met geborgenheid.

Later besef ik dat als ik sterf, ik in deze geborgenheid opgenomen zal worden.

 

Enige maanden nadien is er een gezamenlijk optreden in een woon- en zorgcentrum voor overwegend dementerende bewoners; er zijn ook drie bezoekjes op individuele kamers voorzien, waar gezien de situatie telkens slechts één clown binnengaat.

In de laatste kamer ligt Jeanne, een palliatieve/terminale vrouw en begeleid door muzikant en slechts enkele mensen ga ik de kamer binnen en nader haar....zo vermagerd en verzwakt zij is, keert zij zich onmiddellijk naar mij toe....haar hand en arm in een tastend gebaar van omarming..... ik omarm haar en al het overige valt weg, niets anders dan dit zijn met ons getweeën, zelfs niet getweeën, maar uitsluitend een gevoel van intense geborgenheid. Geen woord is gesproken en alles werd gezegd in deze geborgenheid......

 

Nu ik zoveel later dit naar buiten breng, dringt opeens het verband tussen beide gebeurtenissen tot mij door. Als wij sterven keren wij terug, in een totaliteit van zijn en bewustzijn, in de geborgenheid van waaruit wij voortkwamen. Alleen maar zijn en bewustzijn, slechts dat alleen.....en alles is.

 

Suzanne

 

DE CLOWN (6) Poppenspel.pdf (47,1 kB)