DE CLOWN (8) Onvolmaakt

23-03-2013 20:19

DE CLOWN (8) Onvolmaakt

 

 

ONVOLMAAKT

 

Er is een optreden in een centrum voor voor mentaal gehandicapte jongeren. Niet alleen zijn zij mentaal, maar ook veelal fysiek gehandicapt.

Gesloten afdelingen voor kleinere leefgroepen; de deur wordt geopend ..... in een hoek een apart kamertje, afgesloten met een open traliewerk van enigszins speelse vorm, een dik kussen van muur tot muur op de vloer en een duidelijk opgewonden jongen heen en weer stappend....drie, vier stappen heen en terug, twee,drie stappen naar links en weer terug.

Op mijn knieën voor het traliewerk en mijn pluchen olifant door de tralies naar binnen gestoken tracht ik voorzichtig contact te maken......

Heen en terug, heen en weer......komt naderbij, aarzelt.....weer heen en terug..... even kan ik hem de zachtheid van de olifant laten voelen, dan is hij weer weg....

Even nadien is de deur geopend en.....

mijn aandacht wordt getrokken door een uitbundig blij gezicht en wild om zich heen slaande jongen, van voeten tot heupen staande gesteund en met grote kracht alles wat de sterke handen kunnen vastgrijpen weg smijtend......pats, mijn bril ligt meters verder..... gelukkig nog heel. Blij spuugt hij naar mij.

 

In een soort van troonstoel zit een jongen met een helm op, nagenoeg geheel en al in een dwangbuis, de handen in vingerloze handschoenen vastgebonden aan de armleuningen. Opnieuw laat mijn pluchen olifant zich voelen, uiterst zachtjes strelend strijkt zijn lange snuit langs wangen en hals. Even is er iets van een gewaarworden merkbaar, dan lijkt er een afwijzing te zijn door het wegdraaien van zijn hoofd; geen woord, geen geluid, geen verandering van blik, niets, alleen dat wegdraaien......

Later herhaalt zich hetzelfde....

Ik ben ontroerd, wend mij af en stap enkele tellen terzijde, concentreer en focus mij opnieuw in zuivere aandacht en laat geen andere gedachten toe; binnen enige tellen zijn de ontroering met de gedachte die het veroorzaakte tezamen verdwenen, opgelost in de ruimte vanwaar ze gekomen zijn.

Rond om mij heen is er grote pret met mijn stokpaardje Maya die ik helemaal vergeten ben en met de poppenwagen met Juleke. Zij hebben zich laten vinden.

Aan de arm van de opvoedster een die zijn tong naar mij uitsteekt en lacht! Wacht...mijn tong schiet naar buiten, vlak bij de zijne....ha, ha, ha....en nog eens...en weer....er komt geen einde aan. Tongen die millimeters van elkaar stoppen, geschater, minuten lang.

Intense aandacht voor een clowneske oorbel.

Met drie of vier op een stokpaardje rijden door de grote living.

Soms alleen een veranderende blik of glans in de ogen. Een begrip of geen begrijpen? Woordeloos of alleen een klank.

Onvolmaakt. Waarom?

Dementie op oudere leeftijd is nog begrijpelijk, maar meervoudige handicap bij zulke jonge mensen? En toch.....zie ik nadien op de foto's wat het allemaal betekent voor hen.....zo véél!

Mag ik morgen weer?

 

 

Suzanne

 

 

REFLECTIE CLOWNN (8) onvolmaakt

 

In de reeks Spinoza en Advaita wordt in publicatie (10) uitgebreid op het aspect volmaakt en onvolmaakt ingegaan.

Het volstaat dus hier daarnaar te verwijzen.

 

DE CLOWN (8) Onvolmaakt.pdf (50,8 kB)