De tuin (8)

23-12-2013 19:19

 

 

De Tuin (8)

 

Gina :

 

De herfst is voorbij.

Midwinterfeest:

Feest van Lichten en Sterren

en van de gloed in de holten van het Hart.

Wij her-inneren.

 

 

Luk :

 

Wintervuur

 

Donkere silhouetten verheffen zich tegen een

grijzend blauw, brozend licht. Dichte deuren en gesloten

ramen. Er gebeurt een vertraging om te herschikken.

 

Er ontstaat een stroming, de richting is naar binnen, naar

het vuur in de haard en in het hart. Het is winter nu.

 

En ik herinner andere ijsgetijden, bomen

en water als onder glas verborgen, witte ruimten.

 

Ik herinner ook hoe ik honger leed, wolven hoorde,

eenzaam was achter mijn bevroren muren, nachten lang.

 

Nu zijn er anderen die lijden. Ik moet hen weten,

niet vergeten hoe het was, nog niet zo lang geleden.

 

En ik herinner de diepe monnikengezangen

op de bevroren hoogvlaktes van een ander leven.

 

Ook dat mag ik niet vergeten : hoe die liederen naar

de hemel riepen, traag verhoord, vreemd beantwoord werden.

 

Nu zijn er anderen die met mij bidden, luisteren

naar glinsterende fluisteringen, ruisende ruimte.

 

Er gebeurt een verlichting, een richten naar binnen, naar

't vuur in de diepte, in de wortels. Het is winter nu.

 

Donkere silhouetten verzachten zich tegen een

hemel vol schromend licht. Achter de gesloten deuren

brandt nog steeds vuur in de haard, in de wachtende harten.

 

Luk Heyligen
De tuin (8).pdf (20,1 kB)