HET WONDERLIJK LICHAAM (12) Dans 3

09-08-2013 15:20

 

HET WONDERLIJK LICHAAM (12) Dans 3

 

 

Gina :

Laat ons dansen.

Laat ons samen dansen.

 

 

Luk :

I.

 

Muziek drijft op de wind als het driften van sneeuw.

Iemand raakt kleuren aan en ritmes, de snaren

van gevoeligheden, herinneringen en

dromen, nostalgie, heimwee, fluisteringen van

zielen. Woorden, klanken, gebaren : alles vloeit

samen tot een reis naar de ochtend, naar het licht.

 

Schaduwen worden aangeraakt, van donkerten

ontdaan; harten zacht beroerd, uit beklemmingen

bevrijd. Ogen kijken zachter, dieper, horen

tussen de vormingen : ongevormde leegte,

vuriger dan vulkanen, warmender dan baarmoeders,

voelbaar wordt het dragende behoeden.

 

II.

 

Muziek drijft op de wind als op golven melkwit

licht. Iemand raakt de nevels aan en het klaart. De

draden van zielen worden afgestemd op een

ritme als van eeuwigheid, van een witte zee,

van een openheid, een onbeheerst vertrouwen.

Er wordt ruimte gegeven, schromend betreden.

 

Glinsteringen worden gezien, 't zoemen verhoord

en begrepen als het opladen van krachten

die trillend de mensen en dingen omringen,

een dans als van vrije atomen. Er komen

engelen naderbij, ze raken helend pijnen

aan, wekken de liefde, liefde die niets vraagt.

 

HET WONDERLIJK LICHAAM (12) Dans 3.pdf (21 kB)