KWINTESSENS (11.02) - al-beïnvloedende

05-09-2014 19:40

 

 

 

KWINTESSENS (11.02) – al-beïnvloedende

 

 

 

Ik, ikzelf ben de al-beïnvloedende, waar dan ook en bestendig. Ik, ikzelf ben mijzelf – uitsluitend mijzelf, mijn Zelf, opperste Verrukking en een en al Bewustzijn.”

(verzen 11.11 t/m 11.20)

 

De al-beïnvloedende of al-doordringende. In de voorgaande Kwintessens werd reeds gewezen op dit aspect, alles dat met alles in verbinding staat en elkaar beïnvloedt. Een aspect dat niet alleen filosofisch, maar ook wetenschappelijk erkend wordt. Het heeft minder belang dat de wetenschap spreekt van energie en de Advaita van Bewustzijn, de Boeddhist van neti-neti en Spinoza van God. Als men erover wil spreken moet het benoemd worden; de vraag is alleen welke inhoud aan deze begrippen gegeven wordt. Niet toevallig dat deze drie stelsels een grote overeenstemming omtrent deze inhoud hebben, daar het rationele element bij elk sterk aanwezig is.

Evenmin is het een toeval dat de drie stelsels ook het bestaan van een individualiteit ontkennen.

In feite ondersteunt de kwantumfysica dit gemeenschappelijke aspect door te stellen dat er een veld van energie is waaruit door een uiterst complexe wijze van verbindingen van de deeltjes – die op zich ook geen vastheid kennen – verdikkingen , verschijnselen, dingen ontstaan en tenietgaan. Dit veld van energie is het substraat waaruit alles voortkomt en alles weer in terugkeert.

Wonderbaarlijk ben ik! Verering voor mijzelf! Er is niemand zo vaardig als ik, die in eeuwigheid het ganse universum draag zonder het met het lichaam te beroeren.” (Ashtavakra Samhita 2.13)

Veld of Bewustzijn of Zelf of...., wat doet het ertoe als het niet benoembare Dat of Tao of... heet!

Waar het om gaat is dat beseft wordt dat het ik bestaat en niet bestaat; een onbenoembaar verschijnsel is, dat komt en gaat, tezamen met de andere verschijnselen als golven uit de oceaan van substraat, botst en speelt en terugkeert in deze geborgenheid ( vrije weergave van de Ashtavakra Samhita en Suzanne).

 

Waar eindigt de rivier en begint de zee. Waar

eindigt mijn adem en begint jouw lucht? Wanneer

begon je of ben je onbegonnen? Als je

dat herinnert is dat het einde van de nacht.”

(Luk Heyligen ; “ Nachtwacht ”)

Waar begint ik en waar begint jij?

 

Ik ben jou

en jij bent mij;

en waar jij bent,

daar ben ik.

 

Uit Synthese (5.15) – latrelatie (2) zegt Suzanne onder andere :

 

Ik zou dit immens gevoel van mij geborgen weten, weten uit welke geborgenheid ik kom en naar welke geborgenheid ik terugkeer, waar ik eigenlijk nooit van gescheiden ben, dit gevoel van geborgenheid zou ik als clown willen overbrengen op de mentaal gehandicapte of dementerende mens. Als clown kan ik hen zó dicht benaderen – fysiek en psychisch – dat ik dit gevoel hen als het ware kan laten voelen. Zonder enige bewuste gedachte kan ik dat tot uitdrukking brengen, gewoon door het gevoel van geborgenheid te zijn, net zoals het idee van ' zonder te eren eer ik in hen de diepste essentie van mijzelf '.

Waarom ik mij zo met hen verbonden voel weet ik niet. Er is geen verband met mijn persoonlijke relaties, integendeel het is op een natuurlijke wijze gegroeid, zonder enige conditionering op grond van mededogen of naastenliefde of wat dan ook. Ik heb er geen enkele verklaring voor en zoek daar ook niet naar, het is nutteloos.”

 

Er is geen verklaring voor. Inderdaad, voor welk soort lijden dan ook, altijd zijn er mensen die zich aangetrokken voelen om te helpen, op vrijwillige basis de specifiek benodigde hulp te bieden Een variant als het ware van het gezegde ' op elk potje past een dekseltje '. Waar begint ik en waar begint jij ?

 

KWINTESSENS (11.02) - Al-beïnvloedende.pdf (58,1 kB)