KWINTESSENS (20.03) - Geef alles op

05-02-2015 15:15

 

 

 

KWINTESSENS (20.03) – Geef alles op

 

 

 

 

Verzaak aan, geef alles geheel op, concentreer op ' Ik ben het Zelf ' en denk hier steeds aan; geef alle overtuigingen op, ook dat Existentie dat voorbij woorden en denken is en waarover je niet achteraf zou [kunnen] spreken noch iets van begrijpen.”

(Vers 20.29 t/m 20.36)

 

 

Alles, álles? Alles wat gekend is? Alles wat ik het mijne kan noemen, psychisch, fysiek en materieel ? Ook de spirituele verworvenheden?

Ook dat waar Suzanne zó behoedzaam over spreekt in ' Ik ben Dat ' (Kwintessens (20.01), ook dat?

 

Het schijnt toch dat het zo is, omdat er niets werkelijk is, zelfs iets als een vierde staat of turya, de ervaring van de ultieme werkelijkheid, de grote verlichting. Opnieuw daagt hier de Diamant Sutra 3 op zoals reeds geciteerd in Kwintessens (18.03) :

 

....allemaal zijn ze voorbestemd om door mij bevrijd te worden en de onvoorwaardelijke vrijheid van het nirwana te verwerven. Wanneer er echter op deze wijze ontelbare wezens bevrijd zullen zijn, is er in werkelijkheid geen enkel wezen bevrijd......”

 

en eveneens in deze sutra hoofdstuk 17 voor wat de grote verlichting betreft :

 

....de grondslag van het bereiken van de onvergelijkbare verlichting bevindt zich volledig voorbij de dingen [lees : élk begrip en denken dat nimmer de werkelijkheid zal kunnen weergeven]; het is echt noch onecht [lees: neti-neti].”

 

Toch valt er uit de ervaring en verwoording van Suzanne (zie Kwintessens 20.01 – Ik ben Dat) en Swami Ram Tirth (zie Kwintessens 11.05 – Ik en de ander) iets van dit Zijn – Bewustzijn – Zaligheid te proeven, ondanks de beperktheid van hun verwoording en gevoelen.

 

Wat binnen ieders bereik evenwel ligt is de verwerving van een vrijheid, dat door het opgeven van alles – het eigen ik, zelf en ego inbegrepen – ontstaat (zie ook Kwintessens (19.02) – Ik ben niet en toch ben ik).

Dit opgeven houdt niet in dat al wat verworven is uit de weg geruimd moet worden, maar wel er geestelijk afstand van gedaan wordt, een niet gehecht zijn aan bezit noch verlangen naar een bezit (materieel en niet materieel).

Bij het vasthouden aan een idee van het ervaren van het Zelf moet beseft worden dat in wezen hier nog altijd een spoor(tje) van de eigen identiteit en ego in schuilt. Terecht dus dat in de geschriften van diverse oosterse filosofische stromingen erop gewezen wordt, dat zelfs het willen bevrijd worden achterwege gelaten moet worden.

KWINTESSENS (20.03) - Geef alles op.pdf (54,5 kB)