Reflectie clown (5) buitenspel

19-02-2013 20:46

REFLECTIE CLOWN (5) buitenspel

 

 

Zoals reeds in de vorige verslagen van Suzanne zich aftekende komt in dit relaas van Suzanne uiterst helder naar voren wat de impact kan zijn van een zuiver waarnemen.

Ook in meer extreme pijnsituaties kan een dergelijke methodiek – mindfulness in opperste vorm – succesvol toegepast worden.

Een aantal reële voorbeelden hiervan zijn door Stephen Levine – die nauw samen werkte met Elisabeth Kübler-Ross – vermeld in zijn boek “Bewust leven, bewust sterven” ( uitgave Servire ).

Het is een methodiek die niet berust op het ontkennen van pijn, evenmin van het verdoven daarvan, maar juist een zich toekeren naar de pijn en het loslaten van alle – zeer begrijpelijke – associaties uit het verleden.

De conclusie of misschien de vraag die gesteld kan worden is : is bewustzijn dan niet het denken? En als deze vraag, nog wellicht voorzien van enige twijfel, voorzichtig gevoeld wordt als bevestigend te moeten beantwoorden, in hoeverre is dan vers 24 van de Essentie van Ribhu Gita niet gewoonweg rationeel gezien juist? En het offer van het denken helemaal geen offer is, maar inzien dat denken op niets anders berust dan (zelf) conditionering en dat men meer is dan dat het denken, het brein.

 

In deze staat van “superconcentratie” is besef van ik en pijn, alsook tijd en plaats

- “ hoeveel later, waar ben ik?” - totaal afwezig. En toch.....toch was er niet niets, ook niet iets.....Wat was er dan wel?

 

Suzannes ervaring blijkt ook – misschien in beperkte mate – ook van toepassing te kunnen zijn in geval van psychische pijn. Hierbij kan opgemerkt worden dat in het gewone dagdagelijkse leven fysieke pijn steeds als psychische pijn (“ ik lijd “) ervaren wordt, dat zich uit in een vorm van verweer/afkeren.

Een terechte vaststelling doet zij door op te merken dat zij niet weet of de door haar gevolgde methode in alle situaties van toepassing is.

De vraag zou gesteld kunnen worden of er sprake van een hypnotische toestand kan zijn. Vermits de methodiek in de zuiverste vorm bestaat uit “superconcentratie” zonder enig benoemen, alleen waarnemen, kan er moeilijk van een hypnotische toestand gesproken worden. Ook Ken Wilber geeft in zijn boek “De eenvoud van zijn” op bladzijde 57 een getuigenis van deze toestand. De gevolgde methode vermijdt eveneens iedere indoctrinatie om in een toestand van zelfhypnose te geraken. Daarnaast bevat Suzannes relaas een context met haar eerdere ervaringen, waarbij een hypnotische situatie moeilijk voorgesteld kan worden.

 

REFLECTIE CLOWN (5) buitenspel.pdf (39,7 kB)