SYNTHESE (5.04) (G)EENHEID - Marieke (2)

10-01-2014 19:47

 

 

 

SYNTHESE (5.04) (G)EENHEID – Marieke (2)

 

 

Naar aanleiding van Suzannes relaas in Synthese (5.04) – Marieke werd het volgende gedicht van Luk Heyligen ontvangen.

Het spreekt voor zich.

 

 

Telkens vergeten

 

 

En telkens moeten we vergeten wat we zagen

om te kunnen zien.

En telkens moeten we vergeten wat we wisten

om te luisteren

naar dit onafzienbaar ogenblik.

 

 

Ken jij het begin van nu of 't punt waar we kunnen

zeggen : 't is voorbij?

Dit onbegonnen meesterwerk stroomt zonder dat de

oever wordt bereikt,

enkel de stroming is herkenbaar.

 

 

Telkens moeten wij herinneren wat we waren,

niet wat we zagen,

hoe wij nog niet zichtbaar, niet ziende, toch al waren

als stenen zonder

huid of een zee zonder geluid.

 

 

Telkens moeten we herinneren dat we wisten

dat we waren, nog

voor we wisten wat, iets bedachten of verbeelden

dan hervoelen we

die leegte vol kiemen van leven.

 

 

Telkens moeten we vergeten om het te kunnen

herinneren : dit

vloeibaar, onafzienbaar ogenblik.

 

 

Luk Heyligen

 

SYNTHESE (5.04) (G)EENHEID - Marieke (2).pdf (31 kB)